เรื่องราวของซามูไรแซกโซโฟน

บทนำบทนำ

ผมสวมหมวกฟางและเล่นแซกโซโฟนตามมุมถนน โชคดีที่ตอนนี้มีผู้คนมารวมตัวกันฟังเป็นจำนวนหลายร้อยถึงหนึ่งพันคน และผมยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูตการท่องเที่ยวเมืองนาโกยาอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม,มันไม่ได้เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ต้นถ้าจะพูดให้ถูก ฉันก็เริ่มต้นชีวิตในฐานะเด็กที่สิ้นหวังและหม่นหมองมาตั้งแต่แรก นี่คือชีวิตที่สิ่งต่าง ๆ มักผิดพลาดบ่อยกว่าที่จะเป็นไปด้วยดี

หน้านี้คือข้อความถอดความตามคำพูดที่ฉันได้กล่าวในโรงเรียนและบริษัท มีเพียงสองสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญที่สุดเราจะเปลี่ยนความล้มเหลวให้เป็นประโยชน์ได้อย่างไร? เราจะสามารถใช้ชีวิตตามความจริงใจของตัวเองได้หรือไม่ ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร?ไม่มีอะไรที่จะทำให้ผมมีความสุขมากกว่าการที่สิ่งนี้สามารถเป็นแหล่งแรงบันดาลใจให้กับใครสักคนที่กำลังคิดถึงอนาคตของตัวเอง

แหล่งกำเนิดของตัวตนที่แท้จริงของฉันบทที่ 01 / ต้นกำเนิด

อย่างที่เห็นได้ชัด พวกเขามีสไตล์ที่โดดเด่นและทำกิจกรรมที่แตกต่างออกไป กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ,“การเป็นตัวเองอย่างแท้จริง”สิ่งนี้มีความหมายต่อใจฉันมากมาก ทุกอย่างเริ่มขึ้นเมื่อฉันยังเรียนอยู่ระดับมัธยมศึกษา

ตอนนั้น ฉันตัวเตี้ยและอ้วน และไม่เก่งทั้งการเรียนและกีฬา ฉันรู้สึกด้อยค่าในตัวเองอย่างลึกซึ้ง วันหนึ่ง เพื่อนร่วมชั้นที่ใจร้ายคนหนึ่งพูดกับฉันว่า:

‘คุณหาความสุขจากอะไรในชีวิต?’

คำพูดนั้นฟังดูรุนแรงมาก แต่กลับทำให้ฉันหยุดคิดและไตร่ตรองอย่างลึกซึ้งว่า ฉันกำลังใช้ชีวิตเพื่ออะไร

ประมาณช่วงนั้นแหละที่ผมเริ่มอ่านหนังสือปรัชญาเพื่อให้ดูเท่ ท่ามกลางคำศัพท์มากมายที่ผมไม่เข้าใจ มีเพียงคำพูดหนึ่งเท่านั้นที่สัมผัสใจผมอย่างลึกซึ้ง นั่นคือคำพูดของนักปรัชญา นีทเช่

เมื่อพบคำเหล่านี้,‘มาเดินบนทางที่เพียงเราเท่านั้นที่สามารถเดินได้’นั่นคือสิ่งที่ผมได้ตัดสินใจไว้แล้ว นับตั้งแต่นั้นมาได้ผ่านไปหลายทศวรรษแล้ว แต่เรื่องนี้ยังคงเป็นธีมหลักของชีวิตผมมาจนถึงทุกวันนี้

ครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสกับแซกโซโฟนบทที่ 02 / การพบกัน

ดังนั้น “ทางไหน” ที่ฉันควรเลือก? ก็ในระหว่างที่ฉันกำลังค้นหาทางนั้น ด้วยความเต็มไปด้วยความสงสัย ฉันจึงได้พบกับแซกโซโฟน

ทุกอย่างเริ่มต้นจากมังงะ *JoJo’s Bizarre Adventure* ที่ผมชื่นชอบมาตั้งแต่ยังเด็ก ชื่อของตัวละครหลายตัวถูกตั้งตามชื่อศิลปินเพลงตะวันตก ด้วยความอยากดูเท่จากการฟังเพลงตะวันตก ผมจึงใช้ชื่อเหล่านั้นเป็นแนวทางในการหาซีดี

ในจำนวนนี้ ในเรื่อง“เพียงแผงเดียว”มีตัวละครหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ชื่อของเขาคือ ‘Kenny G’ โดยที่ผมยังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นนักเล่นแซกโซโฟน ผมก็หยิบซีดีของเขาขึ้นมาฟัง

ผมรู้สึกประทับใจอย่างลึกซึ้งตั้งแต่เพลงแรกเลย

ในวินาทีนั้นเอง ‘การใช้ชีวิตตามความเป็นตัวจริงของตัวเอง’ และ ‘การแสดงออกสิ่งนั้นผ่านแซกโซโฟน’ ได้มาบรรจบกัน นี่คือจุดที่ชีวิตของฉันเริ่มก่อตัวขึ้น

ผมไม่มีพรสวรรค์เลยบทที่ 03 / ไม่มีพรสวรรค์

ผมเคยฝันมาตลอดว่า ‘อยากซื้อแซกโซโฟน’ แต่เมื่อยังเป็นนักเรียนมัธยม ผมไม่มีเงินเลย หลังจากฝันถึงเรื่องนี้มาหลายปี ในที่สุดผมก็ซื้อแซกโซโฟนตัวแรกได้เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยและเริ่มทำงานพาร์ทไทม์ได้นี่คือแซกโซโฟนเทเนอร์ที่ผมยังใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้

อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่ฉันยังเรียนมหาวิทยาลัย ฉันมีทักษะน้อยกว่าคนรอบข้าง และไม่สามารถเล่นได้อย่างที่ฉันเคยคิดไว้เลยผมคิดว่าคงเป็นเพราะผมไม่มีพรสวรรค์เท่านั้น

ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ด้วยความเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่า ‘นี่คือชีวิตที่ฉันเลือกไว้ให้ตัวเอง’ และความรักต่อแซกโซโฟน ฉันก็ไม่ได้ยอมแพ้ แม้เมื่อผู้คนจะบอกว่าฉันเล่นไม่ได้เรื่อง ฉันก็ยังคงปั่นจักรยานลงไปยังริมแม่น้ำเกือบทุกวัน และฝึกซ้อมต่อไป

อย่างไรก็ตาม ความพยายามเหล่านั้น,มันไม่ได้ให้ผลลัพธ์ทันที

ปล่อยไปเถอะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวบทที่ 04 / การปล่อยวาง

หลังจากจบการศึกษามหาวิทยาลัย ผมแต่งงานและมีลูกไม่นานหลังจากนั้น การทำงาน ครอบครัว และแซกโซโฟน — ผมไม่สามารถจัดสมดุลระหว่างทั้งสามสิ่งนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

สภาพการทำงานในสมัยนั้นเป็นไปอย่างหนักหน่วง และผมการตัดสินใจที่จะเลิกเล่นแซกโซโฟนผมจะทำอย่างนั้นครับ แซกโซโฟนคือวิถีชีวิตของผม แต่เหนือสิ่งอื่นใด ‘ครอบครัว’ คือสิ่งที่สำคัญที่สุด

อย่างไรก็ตาม มีเรื่องหนึ่งที่ผมกำลังคิดอยู่ตอนนั้น‘ถ้ามันสำคัญจริงๆ คุณก็สามารถเริ่มใหม่ได้เสมอในวันหนึ่ง’นั่นคือ

จุดเริ่มต้นใหม่บทที่ 05 / เริ่มใหม่

เวลาผ่านไปประมาณสิบสองปี และตอนนี้ เมื่อฉันอยู่ในช่วงกลางวัยสามสิบ ชีวิตของฉันก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ฉันผมได้กลับมาเล่นแซกโซโฟนอีกครั้งแล้วหลังจากเข้าร่วมวงดนตรี เข้าร่วมการบันทึกเสียง และลองทำสิ่งต่าง ๆ หลายอย่าง ในที่สุดผมก็ตัดสินใจเลือกสไตล์ ‘นักดนตรีข้างถนน’

อย่างไรก็ตาม ในตอนแรก แทบไม่มีใครหยุดฟังเลย นั่นเป็นเพราะเราไม่ได้เก่งในการแสดงที่หวือหวาเป็นพิเศษ สไตล์ของเราค่อนข้างเรียบง่าย และเน้นไปที่เพลงบัลลาดเป็นหลัก

แม้เวลาจะผ่านไปเรื่อยๆ โดยไม่มีใครหยุดลงเพื่อสังเกตเห็น แต่มันก็ยังคงพัดต่อไป

วันที่ฉันค้นพบความหมายของดนตรีบทที่ 06 / ความหมาย

‘การเล่นของฉันนี้ช่วยใครได้บ้างไหม?’
ผมยังคงดำเนินชีวิตต่อไป โดยกังวลเรื่องเหล่านั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง… ขณะที่ผมกำลังเล่นดนตรีอยู่ที่สถานีโอโซเน มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งฟังผมด้วยน้ำตาคลอเบ้า แล้วเธอก็พูดว่า:

ผมพูดไม่ออกเลย ผมถามตัวเองว่า ‘เพลงของผมเคยช่วยคนนี้ได้อะไรบ้าง?’

อย่างไรก็ตาม เมื่อฉันคิดถึงเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งขึ้น ฉันก็ตระหนักได้ถึงสิ่งหนึ่ง‘เพลงของฉันเป็นประเภทที่สามารถให้ความสบายใจแก่ผู้ที่กำลังเศร้าโศก’และอื่นๆ อีกมากมาย

นี่ไม่ใช่เพลงที่สร้างขึ้นเพื่อทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น แต่เป็นเพลงที่ค่อยๆ คอยอยู่เคียงข้างคุณในยามที่คุณเศร้าโศก และนำความหายดีมาให้ นี่คือ “ความหมาย” ของเพลงของฉัน และความหมายของชีวิตมันได้กลายเป็น...

ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตของฉันบทที่ 07 / ช่วงที่ยากลำบากที่สุด

ด้วยวิธีนี้ ผมเริ่มพบความหมายในการแสดงของตัวเอง และส่วนใหญ่ต้องขอบคุณสื่อสังคมออนไลน์ ทำให้จำนวนแฟนคลับของผมเพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป และผมเริ่มได้รับความสนใจ อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกอย่างกำลังเริ่มไปได้ดีสำหรับผม ก็มีอุปสรรคใหญ่อีกอย่างหนึ่งมาขวางทางผมการหมิ่นประมาทบนสื่อสังคมออนไลน์นั่นแหละ

เนื่องจากผมเรียนเล่นแซกโซโฟนด้วยตัวเอง จึงยังอ่านโน้ตเพลงไม่ได้ และยังไม่เข้าใจทฤษฎีดนตรีอย่างลึกซึ้ง ส่วนโลกของเครื่องดนตรีลมนั้นถูกครอบงำโดยวงดนตรีลมและดนตรีแจ๊ส ซึ่งยึดมั่นในโน้ตเพลงและทฤษฎีอย่างเคร่งครัด ถึงแม้ผมจะคิดว่าพวกเขาเป็นเพียงกลุ่มคนส่วนน้อย แต่ผมก็เริ่มได้รับคำวิจารณ์ที่รุนแรงจากผู้ที่เชื่อว่าวิธีเล่นที่ถูกต้องเพียงอย่างเดียวคือต้องเล่นตามทฤษฎีอย่างเคร่งครัด

การใส่ร้ายนั้นทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดมันขยายไปถึงเพื่อน ๆ ของฉัน คนรอบตัวฉัน และแม้กระทั่งครอบครัวของฉันด้วย

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือว่า ในตอนนั้น มันยังลูกชายของฉัน ซึ่งกำลังเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา...คือว่าเขาถูกดึงเข้าไปในเรื่องนั้นแล้ว บนอินเทอร์เน็ต มีแม้กระทั่งข้อมูลส่วนตัวของลูกชายผมก็ถูกเปิดเผยด้วยแล้ววันหนึ่ง ขณะที่ลูกชายของฉันกำลังอยู่ในสวนสาธารณะคนเดียว,หนึ่งในสมาชิกของกลุ่มที่เคยก่อกวนฉันได้เดินมาพูดกับฉันเมื่อพ่อแม่ฉันไม่เห็นนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ

โดยมีฉันเป็นศูนย์กลาง,ทั้งครอบครัวต่างถูกครอบงำด้วยความกลัวและความโกรธที่รุนแรงแม้จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังไม่อาจให้อภัยได้ ที่พวกเขาถึงขั้นลงมือทำร้ายเด็กคนหนึ่ง ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย

ด้วยการปรึกษากับตำรวจและเผยแพร่รายละเอียดของเหตุการณ์บนสื่อสังคมออนไลน์ เราจึงสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ทีละน้อย อย่างไรก็ตาม,ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตของฉันเรื่องมันเป็นอย่างนั้นแหละ แม้เมื่อทุกอย่างไปได้ดี คุณก็ยังคงถูกโจมตีเพราะความอิจฉา ผมรู้สึกว่านี่เป็นปัญหาใหญ่ในสังคมสมัยนี้

การกำเนิดของซากโซโฟนซามูไรบทที่ 08 / การเกิด

ในบริบทดังกล่าวนี้ สไตล์ปัจจุบันของผมที่เรียกว่า ‘Sax Samurai’ จึงได้ถือกำเนิดขึ้น โดยต้นกำเนิดของมันอยู่ที่...2020. นั่นเป็นช่วงเวลาที่การแพร่ระบาดของ COVID-19 เพิ่งเริ่มต้นขึ้น และทุกคนต่างเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจและความสงสัย

เนื่องจากเป็นเครื่องดนตรีประเภทลม ผมจึงคิดว่าคนอาจบอกว่ามัน ‘ไม่เหมาะสม’ ดังนั้นผมจึงคิดว่าจะใส่สิ่งอะไรสักอย่างเหมือนหน้ากากป้องกันได้ไหม — และนั่นคือตอนที่ผมคิดออกสิ่งนี้ ซึ่งซามูไรมักสวมใส่:‘หมวกของโรนิน’เรื่องนั้นเป็นอย่างนั้นจริงๆ

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่เหตุผลเดียวเท่านั้น หลังจากที่ฉันเคยประสบกับการถูกคุกคามอย่างรุนแรงขณะแสดงโดยไม่สวมหน้ากาก—ความทุกข์ทรมานที่แม้กระทั่งทำให้ครอบครัวของฉันต้องถูกดึงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย—วิธีดำเนินการกิจกรรมต่าง ๆ โดยรักษาความเป็นส่วนตัวของตัวตนและชื่อจริงว่าผมกำลังหามันอยู่ และอีกอย่างหนึ่งคือ: ในตอนนั้น ผมกำลังทำงานภายใต้การกำกับดูแลของหัวหน้างานที่ชอบเล่นไม่ซื่อสัตย์มาก ในสถานการณ์ที่ทุกด้านของงานผมถูกวิจารณ์อยู่เสมอ

ผมทำงานในด้านการตลาด และได้ใช้เวลามาหลายปีในการสร้างการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทและผลิตภัณฑ์ เมื่อตระหนักว่า ‘หากสถานการณ์ยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ความมั่นใจในตัวเองของผมจะพังทลาย’ ผมจึง,‘ถ้าอย่างนั้น ก็ลองสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองในฐานะผลิตภัณฑ์ดูสิ’นั่นคือสิ่งที่ผมคิดไว้ครับ เพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง

นั่นเป็นเหตุการณ์ที่ฉันมั่นใจอย่างเต็มที่ว่าจะก่อให้เกิดผลเสียเท่านั้น แต่ก็เพราะสามสิ่งนี้เองที่ทำให้ Sax Samurai ได้ถือกำเนิดขึ้น

ความยากลำบากคือโอกาสสำหรับการเปลี่ยนแปลงบทที่ 09 / ความยากลำบาก

เมื่อทุกอย่างกำลังไปได้ดี ผู้คนก็มักไม่พยายามเปลี่ยนแปลง เพราะทุกอย่างก็ดีอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามที่หวัง เรื่องก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง‘ฉันอยากเปลี่ยนแปลง เพราะตอนนี้ชีวิตกำลังยากลำบาก’ผมคิดว่าก็เป็นอย่างนั้นแหละครับ หรือพูดอีกอย่างหนึ่ง ก็เป็นโอกาสให้พลังงานที่จำเป็นสำหรับการสร้างการเปลี่ยนแปลงได้ปรากฏตัวขึ้น

ในกรณีของผม ก็เพราะผมเป็นเด็กที่เต็มไปด้วยความรู้สึกด้อยค่าและไม่มีพรสวรรค์พิเศษใด ๆ จึงทำให้ผมต้องค้นหาความหมายของชีวิต ซึ่งนำผมมาพบกับแซกโซโฟน และเพราะคำกล่าวร้ายและการดูถูกที่ผมต้องเผชิญ รวมถึงการแพร่ระบาดของโควิด-19 และสภาพแวดล้อมการทำงานที่ยากลำบาก จึงทำให้สไตล์ใหม่ ‘Saxophone Samurai’ เกิดขึ้น

สู่สถานที่ท่องเที่ยวที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวบทที่ 10 / จุดหมายสำคัญของมนุษย์

พอดีที่ฐานลูกค้าของฉันกำลังเติบโตขึ้นในฐานะ ‘Sax Samurai’ ฉันก็มาพบข่าวหนึ่ง‘เมืองนาโกยาได้รับการจัดอันดับว่าเป็นเมืองที่มีเสน่ห์น้อยที่สุด’นั่นคือข่าวทั้งหมดครับ

‘ถ้าอย่างนั้น…’ ฉันคิดในใจ เมื่อถึงจุดที่ฉันสามารถนำผู้คนมารวมตัวกันได้แล้ว ฉันก็น่าจะสามารถดึงดูดผู้คนจากนอกจังหวัดมาได้เช่นกัน และ—มาลองกลายเป็น ‘จุดดึงดูดนักท่องเที่ยวแบบมนุษย์’ ด้วยตัวเราเองกันเถอะและอื่นๆ อีกมากมาย

ด้วยความได้รับการยอมรับจากกิจกรรมเหล่านี้ ทำให้เราตอนนี้บุคคลคนที่ห้าในประวัติศาสตร์ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็น ‘ทูตการท่องเที่ยวเมืองนาโกยา’ผมก็ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนี้ด้วย ปัจจุบันมีผู้มาชมการแสดงสดของผมในสวนสาธารณะและบนท้องถนนเป็นจำนวนหลายร้อยคน หรือแม้กระทั่งถึงหนึ่งพันคน

เรากำลังใช้ความสามารถนี้เพื่อดึงดูดผู้คนมาช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยในการแสดงสดนอกจังหวัด เราจะแจกใบปลิวเพื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวในเมืองนาโกยา ดึงดูดผู้คนมาช่วยฟื้นฟูถนนการค้า และส่งเสริมงานฝีมือดั้งเดิมแบบอาริมัตสึชิโบริใช้ความสามารถของฉันในการนำผู้คนมารวมตัวกัน เพื่อประโยชน์ของคนที่อยู่รอบตัวฉันและชุมชนท้องถิ่นนั่นคือสิ่งที่ผมกำลังมุ่งเน้นอยู่ในขณะนี้

ดูโครงการต่าง ๆ ของเราเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว

ความฝันของฉันสำหรับอนาคตบทที่ 11 / ความฝัน

เมื่อคิดถึงชิซูโอกะ ก็คิดถึงภูเขาฟูจิ เมื่อคิดถึงโตเกียว ก็คิดถึงโตเกียวทาวเวอร์ เมื่อคิดถึงคุมาโมโตะ ก็คิดถึงคุมาโมน

เหตุผลที่การท่องเที่ยวในนาโกย่ายังขาดความน่าสนใจอยู่บ้าง คือแม้จะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย แต่ไม่มีสัญลักษณ์ใดที่ชัดเจนจนทำให้คนจะพูดว่า ‘นี่คือสิ่งที่แสดงถึงเมืองนาโกยาอย่างแท้จริง’นั่นคือสิ่งที่ผมเชื่อ

และฉันจะกลายเป็นอย่างนั้น‘เมื่อคิดถึงนาโกยา ก็ต้องนึกถึง Sax Samurai’เป้าหมายของฉันในตอนนี้คือที่จะกลายเป็นคนแบบที่คนอื่นจะพูดอย่างนั้นเกี่ยวกับฉัน

ความหมายของการให้บริการแก่ผู้อื่นสำหรับใครบางคน

การช่วยเหลือผู้อื่นอาจดูเหมือนเป็นเพียงคำพูดที่ว่างเปล่าเมื่อมองผ่านๆ แต่ผมไม่คิดว่ามันเป็นอย่างนั้นเลย

มนุษย์‘ความจำเป็นในการได้รับการอนุมัติ’กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คือมีความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับจากใครสักคน ซึ่งความปรารถนานี้ไม่ได้เป็นสิ่งที่ไม่ดีเลย และ‘ความปรารถนาที่จะรู้สึกพึงพอใจจากการได้ช่วยเหลือผู้อื่น’เป็นเช่นนั้นครับ

นั่นคือเหตุผลที่หากคุณสามารถหา “สิ่งใดสักอย่างที่ช่วยคนอื่นได้” คุณก็จะรู้สึกได้ง่ายขึ้นว่าชีวิตของคุณมีความหมาย สำหรับผม สิ่งนั้นคือดนตรีที่ให้ความสบายใจแก่ผู้ที่กำลังเศร้าโศก

สรุปสรุป